W ostatnim czasie miałam ogromną przyjemność udzielić dwóch wywiadów, które były od siebie skrajnie inne, a jednak połączyły się w mojej głowie w jedną, fascynującą opowieść o tym jak głęboko zapach potrafi nami wstrząsnąć.
 

Z Magda Zamorska, która jest w trakcie pisania książki rozmawiałam o mojej instalacji artystycznej „Aromaty Pól” w BWA Wrocław i powiem Wam szczerze, wyszłyśmy daleko poza ramy klasycznego „ładnego flakonika”. Rozłożyłyśmy na czynniki pierwsze perfumiarstwo botaniczne jako akt empatii ekologicznej i odwagi. Zastanawiałyśmy się czy roślina jest śmiertelna, gdzie kończą się jej granice i co to w ogóle znaczy gdy fragmenty jej ciała wchodzą w mariaż z alkoholem i ludzką tkanką.
 

Opowiedziałam Magdzie o tym, jak na Polach Irygacyjnych dałam głos roślinom „nieoczywistym”, chwastom i bagnom, które na co dzień czyszczą nasz ludzki bałagan. Bo wiecie, przeniesienie zapachu wilgotnej ziemi, mułu i biologicznego przetrwania do sterylnej galerii sztuki to była czysta transplantacja ekosystemu. Przestałam być projektantką, a stałam się tłumaczką języka natury.

Dzisiaj jestem świeżo po zakończeniu rozmowy do podcastu Pawła Drozda Brzmienie Świata z lotu Drozda i wciąż rezonują we mnie te neuro-olfaktoryczne i historyczne wątki. Z Pawłem zanurkowaliśmy w absolutne tabu i naukowe zagadki.
 

Rozmawialiśmy o tym, jak dawniej myto się zapachem ze strachu przed dżumą. Zderzyliśmy archaiczną alchemię z nowoczesną neuronauką. Czy wiedzieliście, że przewlekły stres potrafi skurczyć Wasz hipokamp aż o 26%, przez co tracicie zdolność rozpoznawania zapachów? Na szczęście natura wie jak ten system nerwowy regulować i karmić duszę tam, gdzie syntetyczne, sterylne molekuły dają tylko nieruchomą namiastkę.
 

Dwa różne światy, jedna konkluzja, zapach to nie produkt, to żywy proces, relacja, pamięć i nasza najstarsza biografia zapisana w powietrzu.

Efekty obu tych rozmów już niebawem, obiecuję, że będzie czego słuchać i co czytać
 

A tymczasem zostawiam Was z pytaniem, jaki zapach najszybciej przenosi Was do miejsc lub wspomnień, o których Wasz logiczny umysł zdążył już zapomnieć?

Monika